Po serii tradycyjnych obchodów rocznicowych  II – giej  wojny światowej w dzielnicach : Żoliborz, Mokotów, Bielany, Wola, Ochota  - wkład  PPS  jest  już  uznawany po  latach prowadzonego  przeciw nam od 1992 roku – zorganizowanego bojkotu.  Jak mówił Stanisław Szwalbe czy Jan Mulak  nic  tak  nie posłuży nam prawdziwym socjalistom  jak  pokazanie wreszcie ludziom pracy  przez  prawicę  prawdziwej  twarzy  kapitalizmu.

  W sumie na tych uroczystościach  ponad  tysiąc  ludzi  w tych kilku dzielnicach stolicy z powrotem  kojarzy dobrze obecne  PPS  z walecznym pokoleniem  naszych dziadków czy ojców.

 To ważne, że po raz kolejny w apelu poległych na Woli pod tablicą na Lesznie pada nazwa bohaterskiego  batalionu OW PPS im. Stefana Okrzei. Szkoda, że nie przypomina się jeszcze Kazimierza  Pużaka - przewodniczącego Rady Jedności Narodowej – jako konspiracyjnego sejmu.

 W czasie wycieczki szlakiem walk w niedzielne popołudnie 26 sierpnia ponad stu ludzi  po powstańczym Śródmieściu Północnym  dowiedziało się  od naszego przedstawiciela , że zawiesili flagę na budynku Prudentialu,  zdobywali  gmach Pasty i  bronili tej słynnej niezdobytej barykady w Alejach Jerozolimskich żołnierze batalionu im. Jana Kilińskiego. Utworzonego został przez PPS na bazie tego związku zawodowego i to już jesienią 1939 roku.  Nawet słynny ślub rannego powstańca z sanitariuszką był za  przyzwoleniem  dowódcy naszego batalionu teraz enigmatycznie określanego robotniczo – ludowym. Bo tak były ulokowane w  Okręgu  do około  20 km od centrum warsztaty  szewskie  i inne rzemieślnicze łożące na swój batalion.  

 Na uroczystościach w dniu 26 sierpnia w miejscu  zbombardowanego sztabu AL – na ul. Freta przedstawiciel PPS - podał  realia drugiej kompanii batalionu Czwartaków,  którą stanowili członkowie RPPS  - synowie Woli i Żoliborza z jej osiedli spółdzielczych.  Nazwiska rodziny Fotków , epizod odebrania od batalionu „Zośka”  - żydowskich więźniów z Obozu Gęsiówka  i przeprowadzenie ich pod ostrzałem poprzez gruzy getta na Starówkę. Drogę słynnego plutonu Jerzego Żeglińskiego od obrony barykady z AK na Towarowej, szturmu na Pastę, epizodu razem z batalionem „Zośki” na Starym Mieście i w obronie na Czernikowie - tego późniejszego  współzałożyciela  PPS- 11 .  Zabrzmiało to po raz pierwszy w tym miejscu. Tak kawałek  po kawałku  odsłaniamy więc na nowo naszą  przekłamywaną i bojkotowaną historię.

  Zwieńczeniem  było symboliczne uczestnictwo przedstawiciela PPS w postaci złożenia wieńca w dniu 1 września pod Grobem Nieznanego Żołnierza  a następnie przedstawiciela grupy republikańskiej  z Polonii w Belgii  i kombatantki z AK - współuczestniczącej uprzednio  w uroczystościach głównych  na trybunie. Nas nie złamały ponad 4 – godzinne  warunki spiekoty słonecznej ani  posunięte do maksimum środki prewencyjne w olbrzymiej strefie ochronnej. Niemniej dziękujemy dowództwu  garnizonu  stołecznego  za  przyrzeczoną asystę honorową .

To  zdjęcie  spod pomnika  gdy obok wieńca Prezydentów leży nasza wiązanka to dowód jak  oceniliśmy wkład powołanych z inicjatywy PPS – i Mieczysława Niedziałkowskiego – zamordowanego  niedługo potem w Palmirach -  Robotniczych Batalionów Obrony Warszawy.

  One we wrześniu 1939 roku wykonały rzeczy  wydawało się  niemożliwe budując barykady, zagrzewając ponownie do walki też żołnierzy przybyłych do obrony stolicy. To jest piękne uzupełnienie do słów  trzech  prezydentów co  wykonali  w tamtym okresie nasi  towarzysze.

Dzieniszewski Ryszard