Prawie  przez  godzinę wcześniej przed składaniem  wieńca  odwiedzające  to   miejsce wycieczki  z Pomorza Gdańskiego,  Wielkopolski  czy  polonijna  z Francji  i Belgii  – chciały się dowiedzieć  o  Legii  Akademickiej,  która  11  listopada 1918 roku rozbrajała  wojska  kajzera,  czy przyszły marszałek negocjował rozejm  z  niemiecką Radą Żołnierską  a nie pruskim  gubernatorem,   „który  to  dom  bez  kantów”  oczywiście prawicowych  , dlaczego  marszałek   ma dwa  pomniki  a  inni  z  lewicy  żadnego :   gdzie jest  pomnik  pierwszego polskiego  premiera  Jędrzeja  Moraczewskiego z  Poznańskiego,  gdzie jest pomnik Aleksandry Piłsudskiej  co dała  pierwsze w Europie prawa obywatelskie kobietom  i  premiera  Ignacego Daszyńskiego co dał  8 godzinny  dzień pracy robotnikom  czy  wreszcie dlaczego Józef Piłsudski  pierwsze  dni  po powrocie z Magdeburga nocował w gmachu telewizji  gdy sto lat temu  jeszcze jej  nie  było.   Gdzie  zabito pierwszego  prezydenta – Gabriela Narutowicza  i  gdzie jest  jego pomnik ,  gdzie ludzie  generała  Hallera próbowali dokonać  pierwszego w Polsce  zamachu  stanu.

  Cierpliwe  tłumaczenie  a  czasem  prostowanie   każdego  z  tych  elementów  wiadomości  historycznej   widocznie  zdobytej  czasem  w  lewicowych środowiskach  rodzinnych  ,  ciekawostkowych  przewodnikach czy  jak  ta  o  gmachu  telewizji   jako  „ciekawostka”  redaktora   programu  telewizyjnego ?  wymagało  taktu ,  żeby  nie  zniechęcać   przyszłych  zwolenników  lub  też   ogólnie  ludzi  ciekawych  historii .

  Ale  należy  wyciągnąć  też  taki  wniosek,  że  są   środowiska ,  które  mają  dość  prawicowego  aktualnego  przekazu   historycznego  lub  tego  przez  ostatnie  ćwierćwiecze.   Próbują   dojść  do  obiektywnej  prawdy.   Widać,  że  przed  Komisją  Historyczną  dużo pracy .

   Ryszard  Dzieniszewski