Uchwała XLII Kongresu Polskiej Partii Socjalistycznej

„Budujmy polską lewicę – reprezentanta  ludzi pracy”

Warszawa, 5 grudnia 2015 roku

I. W dzisiejszej Polsce siły lewicowe są rozbite i rozproszone. Nie jest to rezultat wyborów do Sejmu, a wynik wieloletniego procesu odchodzenia sił społecznych i politycznych określających się jako lewicowe od zasad i wartości, które stanowią o lewicowości.

 

Reprezentanci lewicy w Sejmie akceptowali zmiany systemu społeczno-gospodarczego jakie wprowadziła realizacja „planu Balcerowicza”. Lewica nie wystąpiła o wprowadzenie w Polsce społecznej gospodarki rynkowej na wór Skandynawii, a zgodziła się na amerykański neoliberalny kapitalizm.

Społeczeństwo utraciło zaufanie do partii reprezentujących w Sejmie lewicę polityczną. Nie ma poczucia, że dotychczasowa lewica sejmowa reprezentowała interes społeczny. Polskiej lewicy grozi rozproszenie i marginalizacja. Elektorat lewicowy czuje się oszukany.

Nie ma w parlamencie partii, która spełniałaby jego oczekiwania. Niezbędna jest więc budowa silnej, programowo scementowanej lewicy w Polsce.

Trzeba troszczyć się o ideowość ludzi lewicy. Siły lewicowe powinny odrodzić znaczenie ideałów, z patriotycznymi włącznie. O Polsce dyskutujmy z pozycji dążenia do osiągania wartości i celów społecznych.

II. Są siły społeczne i polityczne, które występują jako reprezentanci ludzi pracy, jako reprezentanci interesu ludzi pracy. Te siły - zgodnie z tradycją powstałą w okresie Wielkiej Rewolucji Francuskiej (1789) – są określane jako lewica społeczna i polityczna. Lewica walczy o wolność, równość i sprawiedliwość społeczną.

Lewica reprezentuje ludzi żyjących z własnej pracy. Lewica reprezentuje zdecydowaną większość społeczeństwa. Lewica nie reprezentuje tych co żyją z posiadanych kapitałów.

Lewica dąży do tego, aby demokratyczne państwo polskie reprezentowało ludzi, którzy żyją z własnej pracy – ich potrzeby i dążenia, ich interesy.

Lewica dąży do systemu społecznego, politycznego i gospodarczego w Polsce, który umożliwia sprawiedliwość społeczną. System ten opiera się na takich samych wartościach moralnych i społecznych na jakich zbudowano chrześcijaństwo.

Lewica dąży do odrzucenia istniejących w Polsce stosunków społecznych i gospodarczych. Żyjemy w systemie, w którym bogaci się bogacą, a biedni pozostają biedni. Wprowadzony „reformą Balcerowicza” system społeczno-gospodarczy zwany „neoliberalizmem” jest niesprawiedliwy i oddał Polskę pod panowanie międzynarodowego kapitału.

W Europie główną składową lewicy politycznej są partie socjalistyczne i socjaldemokratyczne. Główna część lewicy społecznej to związki zawodowe. Tak jest też w Polsce.

2

Lewica to siły polityczne i społeczne, które przede wszystkim dążą do usunięcia nieuzasadnionych ekonomicznych i społecznych nierówności. Lewica dąży do ustroju państwa, do systemu społeczno-ekonomicznego, który ma zapewnić sprawiedliwość społeczną i ekonomiczną.

Lewica dąży do wolności człowieka od ograniczeń wynikających z jego sytuacji ekonomicznej, z jego biedy i od ograniczeń wynikających z tradycyjnych stosunków społecznych.

Prawica – liberalna i konserwatywna – niesprawiedliwość społeczną i ekonomiczną uważa za stan naturalny, a wolność dla niej wyraża się w nieograniczonej swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej i ochronie prywatnej własności. Takie prawicowe partie jak PiS, w programach wyborczych zgłaszają „lewicowe” projekty społeczne i ekonomiczne i dzięki temu uzyskują poparcie społeczne. Nie zmienia to faktu, że pozostają prawicowe: akceptują niesprawiedliwość oraz zniewolenie społeczne i ekonomiczne.

Lewica powinna mieć wspólny program wyborczy, który będzie zwierał propozycje zmian, które są możliwe do osiągniecia w tym ustroju i będzie wskazywać cel jakim są przeobrażenia prowadzące do ustroju sprawiedliwości społecznej, do socjalizmu.

III. Żyjemy w kapitalizmie. Kapitalizm to system społeczno-ekonomiczny, w którym jest grupa, czy klasa posiadaczy i pozostali – klasa ludzi żyjących z własnej pracy. Posiadacze, czyli kapitaliści są siłą dominującą i kształtują odpowiadający ich dążeniom system ekonomiczny i społeczny.

Funkcjonowanie kapitalizmu, a więc funkcjonowanie mechanizmów rynkowych i prywatnej własności kapitału, wywołuje nierówności ekonomiczne i społeczne. Powoduje, że o wolnościach człowieka decyduje grubość jego portfela.

Kapitalizm cechuje immanentna, właściwa mu sprzeczność interesów kapitalistów i ludzi pracy. Kapitalizm jest z założenia ustrojem niesprawiedliwości społecznej

IV. Liberalizm ekonomiczny prowadzi do sytuacji jak w Stanach Zjednoczonych: jeden procent społeczeństwa ma prawa własności do majątku dużo większego niż pozostałe dziewięćdziesiąt dziewięć procent obywateli tego formalnie demokratycznego państwa. Liberalizm ekonomiczny jest fundamentem ideologicznym, na którym opiera się kapitalizm.

Liberalizm to już stara ideologia i kierunek polityczny. Wolność jest w nim nadrzędną wartością. Wolność ma w nim charakter indywidualny i liberałowie są przeciwni wspólnotowości. Liberałowie uznają wartości demokracji, postulują wolności i prawa obywatelskie. Liberałowie gospodarczy uznają jednak „świętość” własności prywatnej i wolnego rynku.

Wprowadzenie neoliberalnego kapitalizmu po 1990 roku doprowadziło do kryzysu ekonomicznego w USA i w Europie. USA z niego wychodzi drukując papierowe dolary i dramatycznie podnosząc dług państwa. Europa nie rozwija się gospodarczo -pozostaje w kryzysie ekonomicznym. Neoliberalizm gospodarczy doprowadził do trwającego światowego kryzysu systemu kapitalistycznego.

Trzeba jednoznacznie stwierdzić, że indywidualistyczny liberalizm gospodarczy nie ma związku z lewicą i z lewicowością. W wielu aspektach liberalizm gospodarczy jest sprzeczny z interesem ludzi pracy, z interesem społecznym – z interesem tych, których reprezentuje lewica.

V. Socjaliści polscy i ich partia, Polska Partia Socjalistyczna, zawsze dążyli i dążą do tego aby Polska rzeczywiście była republiką czyli Rzeczpospolitą. Władzę w Polsce powinien sprawować polski naród, polski lud. Obowiązująca Konstytucja stwarza po temu warunki. Realizujmy postanowienia zawarte w obowiązującej Konstytucji.

3

VI. Lewica powinna przyjąć i realizować lewicowy program zmian w systemie społeczno-gospodarczym Rzeczpospolitej Polskiej.

Polska Partia Socjalistyczna zgłasza do debaty swoje propozycje:

Propozycje PPS do

lewicowego programu zmian

w systemie społeczno-gospodarczym

Rzeczpospolitej Polskiej

1. Należy dokonać zmian w ustroju i w polityce RP, aby umożliwić realizację zapisów Konstytucji RP:

„Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej” (Art. 2),

„Społeczna gospodarka rynkowa… stanowi podstawę ustroju gospodarczego Rzeczpospolitej Polskiej” (Art. 20).

Przez mijające 25 lat w Polsce nie urzeczywistniano zasad sprawiedliwości społecznej, a obowiązujący neoliberalny model gospodarki jest zaprzeczeniem społecznej gospodarki rynkowej.

2. Odrzucić w gospodarce i w polityce neoliberalny model gospodarki i państwa.

Neoliberalizm to dominujący od początku lat osiemdziesiątych nurt ideologiczny wyrażający się bezpośrednio w kształtowaniu ustroju gospodarczego państwa. Doktryna ekonomiczna neoliberalizmu zakłada pełne uwolnienie rynku od ograniczeń prawnych i ingerencji społecznych czy politycznych oraz ograniczenie oddziaływania państwa na gospodarkę do roli „nocnego stróża kapitału”. Podstawy teoretyczne neoliberalizmu stworzono w Stanach Zjednoczonych, a wykształcone w oparciu o nie pragmatyczne rozwiązania stały się skutecznym instrumentem do ekonomicznego podporządkowania społeczeństw i kolejnego przekształcania niepodległych państw w kolonie czy półkolonie globalizującego się międzynarodowego kapitału.

W państwach, w których wprowadzano gospodarkę neoliberalną, w przeciągu minionych 30 lat doszło do głębokiego rozwarstwienia społecznego, rozkładu gospodarki i chronicznego kryzysu gospodarczego.

Neoliberalizm prowadzi do prywatyzacji zysków i uspołecznienia strat.

Polityka neoliberalna niszczy nie tylko gospodarkę, ale też demokrację.

3. Państwo realizujące zasady sprawiedliwości społecznej ma reprezentować interesy klasy dominującej – klasy ludzi pracy. Ludzie pracy z rodzinami to ponad 90% społeczeństwa.

Państwo musi być zdolne do sformułowania długookresowej wizji rozwoju

społecznego i gospodarczego swojego społeczeństwa. Państwo ma bronić

interesów społeczeństwa i przeciwdziałać przekształcaniu społecznej gospodarki

rynkowej w gospodarkę korporacyjną. Gospodarka korporacyjna oznacza rządy

oligarchii kapitałowych

Dotychczas państwo polskie reprezentuje interesy klasy posiadającej i interesy międzynarodowego kapitału – nie realizuje zasad społecznej gospodarki rynkowej.

4

4. Trzeba zapewnić równość praw, ochronę praw oraz warunki rozwoju wszystkich obywateli i wszystkich form własności.

Dotyczy to zarówno własności indywidualnej czyli prywatnej, jak i własności

wspólnej: państwowej, komunalnej, spółdzielczej.

Przez minione 25 lat własność wspólna jest doktrynalnie niszczona i likwidowana.

5. Przyjąć jako modelowe rozwiązanie sprawdzony w praktyce skandynawski model ustroju społeczno-gospodarczego państwa, który można uznać za społeczną gospodarkę rynkową.

Wyraża on kompromis pomiędzy indywidualizmem, a wspólnotowością.

Zakłada silną pozycję państwa, które prowadzi redystrybucję dochodu narodowego, korygując tą drogą rażące dysproporcje w jego podziale. W modelu tym występuje gospodarka mieszana, która łączy kapitalistyczny mechanizm rynkowy z programową realizacją strategii bezpieczeństwa socjalnego. Obowiązuje demokracja polityczna, w której wola narodu rozszerza się na nowe obszary życia społecznego i gospodarczego. Państwo minimalizuje skutki gospodarki rynkowej jak rozwarstwienie i wykluczenie społeczne. Państwo realizuje funkcje opiekuńcze w sferze edukacji, służby zdrowia i świadczeń społecznych.

Model skandynawski charakteryzuje:

- ograniczenie nierówności społecznych i szybszy zrównoważony rozwój,

- wysoka jakość życia, wyższa niż w USA

- regulacja rynku pracy - państwowy pracodawca daje więcej niż 30% zatrudnienia.

Model ten odpowiada naszym możliwościom i potrzebom.

6. Państwo polskie, organy władzy państwowej i samorządowej oraz podmioty i media od nich zależne mają zapewnić obywatelom rzeczywisty dostęp do prawdziwej informacji o sprawach i wydarzeniach.

Nie mogą głosić kłamstwa czy fałszu w imię politycznego, ekonomicznego czy

ideologicznego interesu rządzących.

Informacja polityczna i społeczna jest w Polsce jak reklama komercyjna. Jest używana do prymitywnego propagowania celów i wartości ekonomicznych, ideowych i politycznych sił rządzących, z reguły reprezentujących kapitał, bez poszanowania prawdy w głoszonej informacji.

7. Polityczne, gospodarcze i inne związki Polski z zagranicą muszą służyć Polsce i Polakom.

Przez minione 25 lat gospodarka Polski została przejęta w ogromnym stopniu przez międzynarodowy, głównie niemiecki kapitał. Polska utraciła suwerenność ekonomiczną i pozostaje w kolonialnej zależności od zglobalizowanego międzynarodowego kapitału.

Minione 25 lat to czas świadczenia usług politycznych Stanom Zjednoczonym walczącym o utrzymanie pozycji światowego hegemona. Polska, wykonując te usługi, poniosła ogromne koszty polityczne i gospodarcze nie uzyskując konkretnych korzyści.

5

8. Światowy kapitalizm oparty o model neoliberalny znajduje się w kryzysie systemowym i nie widać końca tego kryzysu.

Kraje najwyżej rozwinięte (Stany Zjednoczone, Europa, Japonia) od kilku lat

nęka stagnacja gospodarcza – praktycznie nie rośnie ich PKB. Natomiast

rozwijają się jeszcze kraje, które nie uległy wpływom Stanów Zjednoczonych i nie

przyjęły w pełni zasad neoliberalizmu. Rozwój i samostanowienie zachowały w

szczególności kraje BRICS (Brazylia, Rosja, Indie, Chiny, Afryka Południowa).

Kraje BRICS to prawie połowa ludzkości i prawie połowa światowej gospodarki.

Po rozpadzie Związku Radzieckiego (1991 r.) wydawało się, że Stany Zjednoczone będą światowym hegemonem przez długie lata, a świat będzie jednobiegunowy. Dziś już wiadomo, że potencjał gospodarczy i militarny krajów BRICS nie jest mniejszy od potencjału Stanów Zjednoczonych i Europy. Dominacja Stanów Zjednoczonych w obecnym układzie geopolitycznym może być utrzymana jednak pod warunkiem, że zniknie Rosja jako mocarstwo rakietowo-nuklearne. Uzasadnia to pogląd, że wydarzenia na Ukrainie zorganizowane przez Stany Zjednoczone, to element osłabiania Rosji.

W trudnej i niebezpiecznej sytuacji znalazła się Polska. Nie uwzględniając geostrategicznego znaczenia Rosji, Polska może na stałe pozostać kolonią międzynarodowego, a szczególnie niemieckiego kapitału, pozbawiona suwerenności gospodarczej i politycznej.

9. Założenia strategii rozwoju społecznego i gospodarczego Polski:

1. Globalny kryzys ekonomiczny i wynikające z niego osłabienie popytu na rynkach światowych powodują, że szans na rozwój gospodarki trzeba szukać w pobudzaniu popytu na własnym rynku wewnętrznym przede wszystkim na towary i usługi wytwarzane w kraju.

2. Decydujące znaczenie w pobudzaniu popytu na towary i usługi wytwarzane w kraju będą mieli nabywcy o dochodach niskich i średnich. Oni tworzą 70 -80% popytu wewnętrznego na krajowe towary. Nabywcy osiągający wysokie dochody kreują popyt na towary importowane.

Trzeba więc promować wzrost dochodów niskich i średnich.

3. Produkcja wytwarzana w kraju i rozwój lokalnego budownictwa mieszkaniowego zapewnią wykorzystanie krajowych materiałów, polskiej pracy i kapitału. To także sposób na zahamowanie dalszego narastania zależności od importu i odpływu krajowego popytu za granicę. Wzmocnienie i rozszerzenie rynku krajowego zmniejszy ujemne saldo w obrotach handlu zagranicznego i ograniczy wzrost zadłużenia za granicą.

4. Warunkiem ożywienia popytu na rynku krajowym jest popieranie popytu na towary krajowe, a ograniczanie popytu na towary importowane. Odwrotnie niż było to przez minione 25 lat.

5. Gospodarka Polski przeżyła 25 lat deindustrializacji. W 1980-tym roku Polska była 10-15 gospodarką świata. W roku 2015 Polska jest 25-30 gospodarką świata. Dalszy rozwój gospodarczy naszego kraju wymaga industrializacji – uprzemysłowienia.

Konieczne jest zasadnicze przeorientowanie polityki gospodarczej prowadzonej w Polsce przez minione 25 lat, a zwłaszcza przejście:

 od wspierania konsumpcji elitarnej do wspierania konsumpcji masowej;

 od prymatu motoryzacji indywidualnej do wspierania transportu zbiorowego;

6

 od budownictwa deweloperskiego do budownictwa ogólnie dostępnego na wynajem, zwłaszcza dla ludzi młodych;

 od priorytetu dla wzrostu PKB do priorytetu dla przemian powodujących modernizację struktury gospodarki i kraju;

 od wyprzedaży ziemi i nieruchomości cudzoziemcom, do poszanowania polskiej własności;

 od ograniczonej zdolności państwa do sterowania rozwojem pod wpływem rosnącej siły kapitału zagranicznego do wzmocnienia pozycji państwa w tych działaniach, od których ten wpływ zależy;

 od niszczenia i likwidacji polskiego przemysłu do nowoczesnej industrializacji opartej na przemysłach wysokiej techniki;

 od biernej obserwacji niekorzystnych procesów demograficznych do aktywnej polityki wzrostu zatrudnienia młodzieży i pomocy państwa dla młodych małżeństw w ich funkcjach prokreacyjnych;

 od płacenia podatków zagranicą, do zwiększania krajowego budżetu;

 od rozkładu instytucji państwa do budowy jego funkcji prorozwojowych;

 od supremacji handlu wielkopowierzchniowego do handlu internetowego i drobnodetalicznego lepiej wykorzystującego towary krajowe;

 od dominacji administracyjnych funkcji nadzorczych państwa w stosunku do obywateli i biznesu do zastępowania tego nadzoru wykorzystaniem środków ekonomicznych dla aktywizacji zawodowej i kształtowania ludzkich postaw;

 od osłabiania i zrywania więzi społecznych pomiędzy ludźmi do zwiększania zdolności ludzi do współdziałania w realizacji wspólnych celów oraz odbudowy zaufania do państwa i instytucji społecznych.

Proponowana strategia gospodarcza, realizowana w warunkach trwającego światowego kryzysu gospodarczego, pozwoli na:

 zahamowanie odpływu kapitału ludzkiego za granicę poprzez stworzenie atrakcyjnych dla młodzieży możliwości pracy, szczególnie w budownictwie mieszkaniowym i w najnowocześniejszych sektorach gospodarki;

 zwiększenie orientacji na przyszłość w rozwoju gospodarczym i społecznym Polski;

 zapewnienie odczuwalnego postępu w dostosowaniu naszego kraju do wyzwań przyszłości;

 wyprowadzenie Polski z peryferyjnej pozycji w gospodarce Europy i półkolonialnej zależności w więziach z rynkiem światowym;

 likwidowanie ogromnego zasięgu wykluczenia społecznego i biedy, bez czego nie można zbudować nowoczesnego społeczeństwa informacyjnego, a tym samym przyszłej i nowoczesnej Polski.

Dla nowej strategii gospodarczej konieczne jest opracowanie nowych instrumentów gospodarczych. Nowy zestaw środków, ulg, zachęt i przywilejów niezbędnych do realizacji priorytetów nowej polityki społeczno-gospodarczej.

Zrealizowanie proponowanej strategii gospodarczej oznacza dokonanie przełomu jakościowego w stosunkach społecznych i gospodarczych w Polsce. Dokonanie tego przełomu jest warunkiem sukcesu Polski w przyszłości!

Tego dokonać może tylko polska lewica!

  Jesteśmy na FB i YouTube